Παλιά Αγορά Τρικάλων

Παλιά Αγορά Τρικάλων

 

Η παλιά αγορά, ή αλλιώς τα «Χασάπικα», σχεδιάστηκε από τον μηχανικό Μένανδρο Ποτεσσάριο. Κατασκευάστηκε το 1890, επί δημάρχου Γεωργίου Κανούτα, στο χώρο που σήμερα στεγάζονται οι υπηρεσίες της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων.

 

 

Πρόκειται για ένα πέτρινο νεοκλασικό κτίσμα, με ανατολίτικη φυσιογνωμία, το οποίο διέθετε τέσσερις θολωτές εισόδους. Σε μία από αυτές έφερε μαρμάρινη επιγραφή “Ιδρύθη εν έτει 1890 επί Δημάρχου Γ. Κανούτα”. Στο εσωτερικό του λειτουργούσαν 68 καταστήματα μεταξύ των οποίων, κρεοπωλεία, ιχθυοπωλεία, μανάβικα, καφενεία, πατσατζίδικα και κουρεία. Στο κέντρο του εσωτερικού χώρου υπήρχε μια τουλούμπα (βρύση με χειροκίνητη αντλία) με δροσερό νερό για τις ανάγκες της αγοράς.

Λίγα μέτρα από τη βορινή είσοδο, δέσποζε ένας πλάτανος περιτριγυρισμένος από πέτρινο πεζούλι. Στη σκιά του ρεμβάζανε οι περαστικοί και ξαπόσταιναν οι μαγαζάτορες. Περιμετρικά της αγοράς απλώνανε την πραμάτεια τους  οι διάφοροι υπαίθριοι μικροπωλητές και πραματευτάδες. Τσαγκάρηδες, λούστροι, ομπρελάδες, βαρελάδες, παγωτατζήδες, σαλεπιτζήδες και κοκορετσάδες έστηναν ένα μικροπάζαρο.

Για πολλές δεκαετίες, η παλιά αγορά υπήρξε το κέντρο της οικονομικής ζωής και των πολιτικών συζητήσεων. Ήταν ένα από τα χαρακτηριστικότερα και πιο εντυπωσιακά κτίσματα της πόλης των Τρικάλων, ενώ αποτέλεσε μια από τις ομορφότερες κλειστές αγορές στην Ελλάδα.

Δυστυχώς, το 1969 επί δημαρχίας Ι. Μάτη, αποφασίστηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο η κατεδάφισή της προκειμένου να ανεγερθεί στη θέση της ένα «άχρωμο» πολυώροφο κτήριο με σκοπό να ενοικιασθεί αποφέροντας έσοδα για το δήμο. Έτσι απλά, η τότε δημοτική αρχή με μια βεβιασμένη και απερίσκεπτη απόφασή της θυσίασε στο βωμό του χρήματος την κομψότητα και την αισθητική, αφανίζοντας συνάμα ένα κομμάτι από την ιστορία της πόλης.

Η παλιά αγορά, πρότυπο αρχιτεκτονικής και καλαισθησίας και σύμβολο της οικονομικής ζωής του τόπου για πολλά χρόνια, ταυτίστηκε ολοκληρωτικά με την πόλη αποκτώντας μια διαχρονικότητα που της απέδωσε διαστάσεις μύθου. Έτσι, ακόμα και σήμερα εξακολουθεί να γοητεύει, να συγκινεί και να αποσπά τον θαυμασμό όλων.