Τρίκαλα

 

Η πόλη

Τα Τρίκαλα, με πληθυσμό 70.000 κατοίκους, βρίσκονται στη Δυτική Θεσσαλία και είναι πρωτεύουσα του Νομού Τρικάλων. Πρόκειται για μια επίπεδη, γραφική πόλη, το κέντρο της οποίας διασχίζεται από τον ποταμό Ληθαίο ενώ στα δυτικά της ορθώνεται ο Κόζιακας, τμήμα της Οροσειράς της Πίνδου.

 

Ιστορία

Τα Τρίκαλα είναι χτισμένα επάνω στην αρχαία πόλη της Τρίκκης, η οποία ιδρύθηκε περίπου την 3η χιλιετία π.Χ. και πήρε το όνομά της από τη νύμφη Τρίκκη, κόρη του Πηνειού ή, σύμφωνα με άλλους, του μυθικού ήρωα Ασωπού. Κατά την αρχαιότητα αποτέλεσε σημαντικό πολιτισμικό κέντρο αφού είναι η γενέτειρα του Ασκληπιού, θεό της ιατρικής. Σύμφωνα με την Ιλιάδα του Ομήρου, ο στρατός της Τρίκκης με επικεφαλής τους γιους του Ασκληπιού, Μαχάωνα και Ποδαλείριο, πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο με 30 πλοία στο πλευρό των Ελλήνων. Κατά την ιστορική περίοδο η Τρίκκη αποτέλεσε πρωτεύουσα της αρχαίας Εστιαιώτιδας και όλη η περιοχή γνώρισε σημαντική ανάπτυξη και ευημερία.
Όπως όλη η Ελλάδα, έτσι και η περιοχή των Τρικάλων γνώρισε μια παρατεταμένη περίοδο αιματηρών επιθέσεων και σκληρών πολέμων και κατακτήθηκε από πολλούς εισβολείς συμπεριλαμβανομένων των Περσών, των Γότθων, των Ούνων, των Σλάβων, των Βουλγάρων, των Νορμανδών και των Φράγκων.
Στις αρχές της 2ης χιλιετίας μ.Χ. η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά με την ονομασία Τρίκαλα ως κομμάτι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το 1393 κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς και εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο οικοτεχνίας με έμφαση στην υφαντουργία μάλλινων ειδών, για την οποία είναι γνωστή ακόμα και στις μέρες μας, καθώς και στην παραγωγή δερμάτινων προϊόντων.
Στις 23 Αυγούστου 1881, με την υπογραφή της Συνθήκης της Κωνσταντινούπολης, τα Τρίκαλα επανενώθηκαν με την υπόλοιπη Ελλάδα αποτελώντας έναν από τους κυριότερους παραγωγούς αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων. Το 1906 ιδρύθηκε ο πρώτος αγροτικός συνεταιρισμός της χώρας διαδραματίζοντας καθοριστικό ρόλο στην περεταίρω οικονομική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής.

 

 

Διάσημες προσωπικότητες

Τα Τρίκαλα είναι πόλη με μεγάλη παράδοση στη μουσική αφού αποτελούν τη γενέτειρα και τον τόπο δράσης πολλών σημαντικών μουσικών και ερμηνευτών όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Κώστας Βίρβος, ο Γιώργος Σαμολαδάς, ο Χρήστος Κολοκοτρώνης, ο Μπάμπης Μπακάλης καθώς επίσης και ο συνθέτης έντεχνης μουσικής Βασίλης Δαλαμπίρας..

Επίσης, από τα Τρίκαλα κατάγονται οι λαϊκοί ερμηνευτές Δημήτρης Μητροπάνος και Γιώργος Μαργαρίτης, ο τενόρος Δημήτρης Καβράκος, η πιανίστρια Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου και ο κλασικός πιανίστας Δημήτρης Σγουρός. Τέλος, ο πατριώτης, πολιτικός και λογοτέχνης Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας γεννήθηκε στα Τρίκαλα.

 

 

Αξιοθέατα

 

Ποταμός Ληθαίος
Ο Ληθαίος πηγάζει από τα Αντιχάσια Όρη, σε υψόμετρο 500 μέτρων και οφείλει το όνομά του στη λήθη (λησμονιά). Τα νερά του, μετά από μια διαδρομή 36 χιλιομέτρων, διασχίζοντας το κέντρο της πόλης, εκβάλλουν στον Πηνειό.

Συνολικά δέκα γέφυρες ενώνουν τις όχθες του με σημαντικότερη την Κεντρική. Πρόκειται για μια τοξωτή μεταλλική γέφυρα κατασκευασμένη το 1886 από Γάλλους μηχανικούς, η οποία πλέον λειτουργεί ως πεζογέφυρα και αποτελεί σημείο αναφοράς της πόλης. Λίγα μέτρα πιο κάτω βρίσκεται η Γέφυρα του Ασκληπιού, σύγχρονη πεζογέφυρα την οποία κοσμούν το ορειχάλκινο άγαλμά του και ένας τεχνητός καταρράκτης. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, κοντά στο Ληθαίο γεννήθηκε ο Ασκληπιός, θεός της ιατρικής.

 

Βυζαντινό Κάστρο
Στην ΒΑ πλευρά της πόλης βρίσκεται το κάστρο (φρούριο), χτισμένο από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Ιουστινιανό τον 6ο αιώνα μ.Χ., στα ερείπια της ακρόπολης της αρχαίας Τρίκκης. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας επισκευάστηκε από τους Τούρκους και χρησιμοποιήθηκε ως οχυρό. Το τείχος του περιλαμβάνει πέντε πύργους και πολλές μικρές πολεμίστρες και η δομή του διαιρείται σε τρία διαζώματα.

Στη δυτική πλευρά του πρώτου διαζώματος ανοίγεται η κύρια είσοδος, με ημικυκλικό λίθινο περιθύρωμα ενώ, στο χώρο του λετουργεί καφέ-εστιατόριο.

Στο δεύτερο διάζωμα υψώνεται ο κεντρικός πύργος του ρολογιού, ύψους 33 μέτρων, σύμβολο της πόλης. Το πρώτο ρολόι τοποθετήθηκε από τους Τούρκους τον 17ο αιώνα μαζί με μια καμπάνα βάρους 650 κιλών ενώ, το 1936 ο Δήμαρχος Θεοδοσόπουλος το αντικατέστησε με ένα καινούργιο. Στις μέρες μας, εντός του πύργου λειτουργεί φωτογραφική έκθεση με θέμα την ιστορία της πόλης ενώ στο ίδιο διάζωμα υπάρχει υπαίθριο θέατρο, στο οποίο κάθε καλοκαίρι πραγματοποιούνται διάφορες εκδηλώσεις.

Τέλος, στο τρίτο διάζωμα  σώζεται καμαροσκέπαστο, μονόχωρο κτίριο που χρησίμευε ως πυριτιδαποθήκη. Εδώ, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, υπήρχε είσοδος σε τούνελ που περνούσε κάτω από τον λόφο του Προφήτη Ηλία και κατέληγε στην Καλαμπάκα, το οποίο λειτουργούσε ως έξοδος από το κάστρο σε περιόδους εχθροπραξιών.

 

Παλιά πόλη
Αποτελείται από τις συνοικίες Βαρούσι και Μανάβικα. Χτισμένο στους πρόποδες του λόφου του φρουρίου, το Βαρούσι, καθιστούσε ως το 1930 την αριστοκρατική συνοικία της πόλης. Διακρίνεται για την ιδιαίτερή αρχιτεκτονική των παλιών αρχοντικών του, κατασκευασμένα από τον 17ο ως και τον 19ο αιώνα, και τα πολυάριθμα στενά δρομάκια που σχηματίζονται μεταξύ των κτιρίων. Ανάμεσα στα αρχοντικά βρίσκονται και οι περισσότερες Βυζαντινές εκκλησίες της πόλης όπως οι Άγιοι Ανάργυροι, ο Άγιος Στέφανος (1896), η Παναγία Φανερωμένη (1853), η Αγία Μαρίνα (1766), η Αγία Επίσκεψη (1543), ο Άγιος Δημήτριος (1580), η Αγία Παρασκευή (19ος αιώνας) και ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων (14ος αιώνας) καθώς και ο μητροπολιτικός ναός Άγιος Νικόλαος.

Τα Μανάβικα είναι η δεύτερη συνοικία της παλιάς πόλης με τα χαρακτηριστικά πέτρινα κτίρια και τους γραφικούς πεζόδρομους. Μέχρι πριν λίγα χρόνια στην περιοχή λειτουργούσαν διάφορα εργαστήρια, παλαιοπωλεία και μανάβικα, εξ ου και το όνομά της. Πλέον, είναι γεμάτη από ταβέρνες, μεζεδοπωλεία, καφέ και μπαρ.

 

Τοιχογραφία της παλιάς πόλης
Ανάμεσα στους γοητευτικούς πεζόδρομους της συνοικίας Μανάβικα μια σχεδόν τρισδιάστατη τοιχογραφία ζωντανεύει σκηνές από την καθημερινότητα της παλιάς πόλης έχοντας μετατρέψει τον άχαρο τοίχο μιας πολυκατοικίας σε αξιοθέατο. Πρόκειται για μια εικαστική παρέμβαση 150 τ.μ. η οποία ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2006 από διεθνώς αναγνωρισμένους καλλιτέχνες εξειδικευμένους στη συγκεκριμένη τέχνη. Γύρω στις 430 παρόμοιες τοιχογραφίες κοσμούν μερικές από τις σημαντικότερες πόλεις του κόσμου συμπεριλαμβανομένων της Βαρκελώνης, της Μόσχας, της Λυών, της Ιερουσαλήμ, της Πόλης του Μεξικού και του Κεμπέκ, αποτυπώνοντας μνήμες, ίχνη ιστορίας και καθημερινές στιγμές που χάθηκαν ή κινδυνεύουν να χαθούν.

 

Ασκληπιείο
Πρόκειται για αρχαίο τόπο θεραπείας αφιερωμένο στο θεό της ιατρικής Ασκληπιό. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, αποτελεί το αρχαιότερο και σημαντικότερο Ασκληπιείο της χώρας χτισμένο δίπλα στη συνοικία της παλιάς πόλης Βαρούσι. Μέχρι σήμερα έχουν ανασκαφεί ρωμαϊκά λουτρά, διάφορα ψηφιδωτά καθώς και τα ερείπια κτίσματος της Ελληνιστικής περιόδου με ψηφιδωτό στο οποίο απεικονίζεται ο βασιλιάς της Θράκης Λυκούργος.

 

Λόφος Προφήτη Ηλεία
Βρίσκεται δίπλα από τον λόφο του φρουρίου και αποτελεί το σημαντικότερο πνεύμονα πρασίνου της πόλης καθώς διαθέτει πλούσια χλωρίδα. Προσφέρει υπέροχη θέα προς την πόλη, τα Μετέωρα και την Οροσειρά της Πίνδου. Εδώ βρίσκεται και ο ζωολογικός κήπος ο οποίος μεταξύ άλλων φιλοξενεί τίγρεις, ελάφια, στρουθοκαμήλους, πόνι και μεγάλη ποικιλία πουλιών καθώς και το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.

 

Κουρσούμ Τζαμί
Στη νότια πλευρά της πόλης, στις όχθες του Ληθαίου, δεσπόζει το Κουρσούμ Τζαμί. Σχεδιασμένο το 16ο αιώνα από τον ονομαστό αρχιτέκτονα της εποχής Σινάν, πήρε το όνομά του από την τουρκική λέξη «κουρσούμ» που σημαίνει μόλυβδος, καθώς ο θόλος του είναι μολυβδοσκέπαστος. Ιδρυτής του είναι ο Οσμάν Σαχ, ανηψιός του σουλτάνου Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπή και διοικητής του Σαντζακίου των Τρικάλων (διοικητική έδρα της οθωμανικής Θεσσαλίας).

Σύμφωνα με την παράδοση, ίδρυσε το τέμενος ως δωρεά στην πόλη για τη θεραπεία του από μια μακροχρόνια ασθένεια. Το 1993 ανακαινίστηκε και χαρακτηρίστηκε ως μνημείο προστατευόμενο από την UNESCO και πλέον χρησιμοποιείται ως χώρος πολιτιστικών εκδηλώσεων. Δίπλα στο τέμενος βρίσκεται ο τουρμπές, το οχταγωνικό μαυσωλείο του Οσμάν Σαχ, στο εσωτερικό του οποίου, σήμερα, φυλάσσονται αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής.
(Δ/νση: Καρδίτσης, Τηλ: 243176647, Ανοιχτό: Δ-Κ 9.00-15.00, Είσοδος: ελεύθερη)

 

Δίδυμο Οθωμανικό Λουτρό
Στο ισόγειο του κτιρίου των παλιών φυλακών, κάτω από το Μουσείο «Βασίλη Τσιτσάνη», αποκαλύπτονται τα οθωμανικά λουτρά. Πρόκειται για κτίσμα του 16ου αιώνα το οποίο αποτελούσε μέρος συγκροτήματος κτιρίων που ίδρυσε ο διοικητής του Σαντζακίου των Τρικάλων, Οσμάν Σαχ, πιθανότατα σε σχέδια του αρχιτέκτονα Σινάν.

Κατά την περίοδο της λειτουργίας τους καταλάμβαναν έκταση περίπου 850 τ.μ. και χωρίζονταν σε ανδρικά, με είσοδο από τη νότια πλευρά και γυναικεία με είσοδο από τη βόρεια, εξού και ο χαρακτηρισμός τους ως δίδυμα. Η αρχική στέγαση των λουτρών με θόλους καταστράφηκε κατά τη μετατροπή του κτιρίου σε φυλακές ωστόσο οι μνημειώδεις είσοδοι, ο τονισμός και η υπεροχή των ψυχρών χώρων και η συμμετρική του διάταξη το καθιστούν δείγμα της κλασικής οθωμανικής αρχιτεκτονικής, έχοντας ως κυρίαρχο στοιχείο την πέτρα.

(Δ/νση: Βενιζέλου & Καρδίτσης 1, Τηλ: 2431077977, Ανοιχτό: Δ-Κ 9.00-15.00, Είσοδος: ελεύθερη)


Μύλος του Ματσόπουλου
Λειτούργησε για έναν αιώνα (1884 – 1984), είναι ο πρώτος μύλος που χτίστηκε στην Ελλάδα και ο μεγαλύτερος των Βαλκανίων, αποτελώντας πλέον ένα από τα σημαντικότερα μνημεία βιομηχανικής κληρονομιάς της χώρας. Κατασκευασμένος από πέτρα και ξύλο έχει εμβαδό πάνω από 3.500 τ.μ. σε μια έκταση 90 στρεμμάτων. Στην αρχή κινητήρια δύναμη του μύλου ήταν το νερό του Αγιαμονιώτη Ποταμού, το οποίο με ένα σύστημα φραγμάτων οδηγούνταν στη φτερωτή και την έθετε σε λειτουργία. Αργότερα, ο μύλος έγινε ατμοκίνητος και τελικά ηλεκτροκίνητος. Το 1977 πέρασε στην ιδιοκτησία του Δήμου Τρικκαίων με δωρεά του ιδιοκτήτη του Ιωάννη Ματσόπουλου.

Στις μέρες μας, όλη η περιοχή λειτουργεί ως πάρκο ενώ οι εγκαταστάσεις του μύλου έχουν μετατραπεί σε πολυχώρο τέχνης και πολιτισμού στον οποίο περιλαμβάνονται το Μουσείο Βιομηχανικής και Αγροτικής Κληρονομιάς, αίθουσα κινηματογράφου, θερινό σινεμά, εργαστήρια θεάτρου, ζωγραφικής και γλυπτικής και καφετέρια. Στην άκρη του πάρκου μια παλιά σιδερένια γέφυρα του 1910, η οποία πλέον λειτουργεί μόνο για τους πεζούς, ενώνει τις όχθες του Αγιαμονιώτη, παραπόταμο του Ληθαίου. Την περίοδο των Χριστουγέννων ο μύλος μετατρέπεται στον «Μύλο των Ξωτικών», ένα λαμπερό χριστουγεννιάτικο θεματικό πάρκο. (Είσοδος ελεύθερη)

 

Το κεντρικό κτίριο του σιδηροδρομικού σταθμού
Χτισμένο το 1886 από τη γαλλική κατασκευαστική εταιρία του δικτύου των σιδηροδρόμων, επί κυβερνήσεως του Χαριλάου Τρικούπη, ανακαινίσθηκε στις αρχές του 90. Έξω από το κτίριο, σε μια μικρή πλατεία, βρίσκεται ο Καρβουνιάρης, ένα ατμοκίνητο τρενάκι άνω των 100 ετών το οποίο εκτελούσε το δρομολόγιο Παλαιοφάρσαλα – Καλαμπάκα. Σήμερα στέκεται σιωπηλό, με το φουγάρο του σβηστό, πάνω σε ένα κομμάτι από τις ράγες της ιστορίας, ως ένα όμορφο ενσταντανέ μιας ρομαντικής εποχής.

 

 

Μουσεία
 

Κέντρο Έρευνας – Μουσείο «Βασίλη Τσιτσάνη»
«Στα Τρίκαλα στα δυο στενά σκοτώσανε τον Σακαφλιά». Όταν ο Βασίλης Τσιτσάνης έγραφε αυτούς τους στίχους το 1939, εμπνευσμένος από τη δολοφονία του διαβόητου κακοποιού της εποχής Γ. Σακαφλιά μέσα στις φυλακές Τρικάλων, σίγουρα δεν μπορούσε να φανταστεί ότι μια μέρα αυτές οι φυλακές, «τα στενά», θα γινόταν το πολιτιστικό σπίτι του.

Εκεί λοιπόν, δίπλα στον ποταμό Ληθαίο, στον επάνω όροφο των παλιών φυλακών, λειτουργεί το Κέντρο Έρευνας – Μουσείο «Βασίλη Τσιτσάνη» αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του μεγάλου Έλληνα συνθέτη και στιχουργού. Ένα έργο εμπνευσμένο από τη ζωή του λαού, γεμάτο εικόνες και συναισθήματα τα αποία αντανακλώνται μέσα από τα δεκάδες, σπάνιας ομορφιάς και αυθεντικότητας, τραγούδια του.

Ανάμεσα στα εκθέματα βρίσκονται η βιογραφία του δημιουργού, διάφορες φωτογραφίες, μουσικά όργανα, προσωπικά του αντικείμενα και πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό από το έργο του, όπως παρτιτούρες και δίσκοι με αυθεντικές εκτελέσεις των τραγουδιών του. Επίσης, περιλαμβάνονται εργαλεία και μηχανήματα από τις παλιές φυλακές καθώς και αντικείμενα από τη ζωή των κρατουμένων. Στο χώρο λειτουργεί επιπλέον, στούντιο ηχογράφησης και βιβλιοθήκη αφού ουσιαστικά, δεν πρόκειται απλά για ένα στατικό μουσείο αλλά για ένα κέντρο έρευνας και καλλιτεχνικής δημιουργίας με σκοπό την ψηφιακή καταγραφή, τεκμηρίωση και προβολή σημαντικών στοιχείων και πληροφοριών από τη ζωή και το έργο του Βασίλη Τσιτσάνη και την παρουσίασή τους στο κοινό.

Στο ισόγειο του ιστορικού κτιρίου βρίσκονται τα οθωμανικά λουτρά, ενώ ο χώρος του μουσείου περιλαμβάνει ακόμη αίθουσα εκδηλώσεων, το παρεκκλήσι του Αγίου Ελευθερίου, που λειτουργούσε εντός των φυλακών, και καφετέρια.

(Δ/νση: Βενιζέλου & Καρδίτσης 1, Τηλ: 2431077977, Ανοιχτό: Δ-Κ 9.00-15.00, Είσοδος: ελεύθερη)

 

Κέντρο Ιστορίας και Πολιτισμού εταιρείας Κλιάφα
Δημιουργήθηκε το 2003 στο χώρο των παλιών εγκαταστάσεων της τοπικής βιομηχανίας αναψυκτικών Κλιάφα. Στο κέντρο λειτουργεί βιομηχανικό μουσείο στο οποίο, εκτός από τον παλιό μηχανολογικό εξοπλισμό του εργοστασίου, εκτίθενται επίσης μια μεγάλη συλλογή μπουκαλιών, ετικετών και πωμάτων από όλο τον κόσμο, αλληλογραφία, φωτογραφίες, ζωγραφιές και παλιές διαφημίσεις. Επιπλέον, σε ξεχωριστή αίθουσα λειτουργεί μουσείο τοπικής ιστορίας στο οποίο μέσα από κείμενα, χειρόγραφα, παλιές φωτογραφίες και μικροαντικείμενα παρουσιάζεται η πρόσφατη ιστορία της πόλης. Στο χώρο δεσπόζει ακόμα η αίθουσα του παλιού τυπογραφείου στην οποία εκτίθεται ένα παλιό πιεστήριο και οι κάσες με τα τυπογραφικά στοιχεία, ενώ στους τοίχους βρίσκονται αναρτημένα εξώφυλλα τοπικών εφημερίδων, φωτογραφίες δημοσιογράφων και τυπογράφων και διάφορες ενδιαφέρουσες συλλογές. Τέλος, το κέντρο συμπεριλαμβάνει μια μεγάλη αίθουσα για πολιτιστικές εκδηλώσεις, καθώς και μια παιδική και εφηβική βιβλιοθήκη με 6.000 βιβλία και πολυμέσα.

(Δ/νση: Ομήρου & Θεμιστοκλέους, Τηλ: 2431027313, Ανοιχτό: Δ-Π 11.00-13.00 και απογεύματα με ραντεβού, Είσοδος: ελεύθερη)

 

Δημοτικό Ιστορικό Αθλητικό Μουσείο
Λειτουργεί από το 1998 στο Καστρακίδειο, ένα νεοκλασικό κτίριο στο κέντρο της πόλης. Τα εκθέματα, τα οποία εκτίθενται σε τρεις αίθουσες, έχουν συλλεχθεί κυρίως από τους Βασίλη Πελίγκο και Σπύρο Μπονώτη καθώς και από δωρεές διαφόρων πολιτών, παρουσιάζουν την αθλητική ιστορία των Τρικάλων από το 1896 ως σήμερα. Επιπλέον, στον ίδιο χώρο λειτουργεί αίθουσα τροπαίων του τοπικού αθλητισμού καθώς και αναγνωστήριο με βιβλιοθήκη και πολυμέσα.

(Δ/νση: Καποδιστρίου 13, Τηλ: 2431079518, Ανοιχτό: Δ-Π 09.00-14.00 Είσοδος: ελεύθερη)

 

Στρατιωτικό Μουσείο
Στεγάζεται σε ένα πέτρινο κτίριο στις εγκαταστάσεις της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ) του στρατού. Αποτελείται από τέσσερις αίθουσες, εκ των οποίων οι δύο είναι αφιερωμένες στη ΣΜΥ και οι άλλες δύο στο 5ο Σύνταγμα Πεζικού, το οποίο ήταν εγκατεστημένο στο χώρο που βρίσκεται σήμερα η σχολή. Διακρίθηκε για τη συμμετοχή του στους εθνικούς αγώνες με αποκορύφωμα την ηρωική απόκρουση των Ιταλών στο Ύψωμα 731, στα ελληνοαλβανικά σύνορα, τον Μάρτιο του 1941.

Στο μουσείο εκτίθενται ο μουσειακός οπλισμός και τα κειμήλια της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών καθώς και όπλα, ενθύμια, αρχειακά στρατιωτικά υλικά και φωτογραφίες σχετικά με το 5ο Σύνταγμα Πεζικού. Ανάμεσα στα εκθέματα ξεχωρίζουν η αυθεντική πολεμική σημαία του Συντάγματος και η στολή του Στρατηγού Αλέξανδρου Παπάγου.

(Δ/νση: Βασ. Τσιτσάνη 81, Τηλ: 2431023950)

 

Δημοτική Πινακοθήκη
Αποτελείται από την αίθουσα του Μενέλαου Καταφυγιώτη, η οποία φιλοξενεί 14 πίνακες και 2 γλυπτά του τρικαλινού καλλιτέχνη, την αίθουσα του Δημήτρη Γιόλδαση με πίνακες του καρδιτσιώτη ζωγράφου και την αίθουσα με έργα διαφόρων τρικαλινών, και όχι μόνο, καλλιτεχνών. Στεγάζεται στο νεοκλασικό κτίριο της Δωροθέας Σχολής στα όρια της παλιάς συνοικίας του Βαρουσίου.

(Δ/νση: Στρατηγού Σαράφη 42)

 

Δημοτικό Λαογραφικό Μουσείο
Ιδρύθηκε το 1991 και βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Περιέχει μια μεγάλη συλλογή εκθεμάτων λαϊκής τέχνης όπως χειροποίητες φορεσιές, παραδοσιακά είδη οικιακής χρήσης, μικροαντικείμενα, παλιά εργαλεία, ασπρόμαυρες φωτογραφίες και παλιές εκδόσεις.

(Δ/νση: Γαριβάλδη 6)
(Προσωρινά κλειστό)

 

Στέγη Τέχνης και Πολιτισμού του Ιδρύματος Λεωνίδα Κ. Μακρή
Πρόκειται για έναν χώρο πολιτιστικού ενδιαφέροντος ο οποίος λειτουργεί ως πινακοθήκη, φιλοξενόντας μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις ζωγραφικής και γλυπτικής καταξιωμένων καλλιτεχνών, σε συνεργασία με άλλα μουσεία και πινακοθήκες της χώρας, όπως το Μουσείο Μπενάκη και η Εθνική Πινακοθήκη. Εγκαινιάσθηκε το 2009 και στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κτίριο στο κέντρο της πόλης το οποίο υπήρξε κατοικία και επαγγελματική στέγη του ιατρού Λεωνίδα Μακρή, ιδρυτή του ιδρύματος.
(Δ/νση: Βύρωνος και Γαριβάλδη)

 

Μουσείο Δημήτρη και Λέγκως Κατσικογιάννη
Ιδρύθηκε το 1994 και βρίσκεται στη συνοικία Αγία Μονή λίγο έξω από το κέντρο της πόλης. Φιλοξενεί μια μεγάλη συλλογή από 1236 πίνακες και 114 γλυπτά του μεγάλου καλλιτέχνη Δημήτρη Κατσικογιάννη, απόφοιτο των σχολών καλών τεχνών Αθήνας και Παρισιού.
(Δ/νση: Αγία Μονή, 3ο χλμ Τρικάλων-Πύλης, Είσοδος: ελεύθερη)

 

Μουσείο Αρχαιολογικής Συλλογής Τρίκκης
Αποτελείται από αρχαιολογικά ευρήματα του νομού Τρικάλων τα οποία κυμαίνονται από τη Νεολιθική Εποχή μέχρι και τα υστεροβυζαντινά χρόνια. Το 1902 συλλέχθηκαν από τον Παναγιώτη Καστριώτη και πλέον εκθέτονται σε δύο αίθουσες ενός κτιρίου πλησίον του φρουρίου.

(Δ/νση: 25ης Μαρτίου και Μαχάωνος)
(Προσωρινά κλειστό)

 

Μουσείο Ιεράς Μητρόπολης
Στεγάζεται στο Μητροπολιτικό Μέγαρο της πόλης και αποτελείται από τρία μέρη. Το εκκλησιαστικό μουσείο με εκκλησιαστικά είδη, άμφια και εικόνες, το λαογραφικό μουσείο με μικροαντικείμενα και είδη λαϊκής τέχνης και τη βιβλιοθήκη, η οποία λειτουργεί και ως αναγνωστήριο, με 19.000 τίτλους βιβλίων.

(Δ/νση: Απόλλωνος 25, Τηλ: 2431027282, Είσοδος: ελεύθερη)

 

 

Η ζωή στην πόλη

Τα Τρίκαλα είναι μια μοντέρνα πόλη με σωστή ρυμοτομία και πολλές ανέσεις, προσφέροντας καλή ποιότητα ζωής στους κατοίκους της. Διασχίζεται από τον ποταμό Ληθαίο, με μια πλειάδα γεφυρών να ενώνουν τις όχθες του, οι οποίες αποτελούν σημαντικό χώρο πρασίνου. Το κέντρο της είναι σχεδιασμένο με προτεραιότητα την κυκλοφορία των πεζών. Περιλαμβάνει πολλές πλατείες, με σημαντικότερη την κεντρική (Ηρώων Πολυτεχνείου), η οποία κοσμείται από τη λιμνούλα με το άγαλμα του «Νικολάκη», και ένα μεγάλο δίκτυο πεζοδρόμων. Αποτελεί ταυτόχρονα και το εμπορικό κέντρο της πόλης με καταστήματα διαφόρων ειδών, μικρά εμπορικά κέντρα, χώρους εστίασης και καλαίσθητα καφέ.

Κατά τις ώρες αιχμής η πόλη είναι γεμάτη ζωντάνια αφού οι δρόμοι βρίθουν από πεζούς και ποδηλάτες οι οποίοι μετακινούνται προς τις δουλειές τους, κάνουν τις αγορές τους, απολαμβάνουν τον καφέ τους ή απλά μια βόλτα στο κέντρο. Γενικά, η ζωή κυλάει ήρεμα και αρμονικά σε χαλαρούς και ήπιους ρυθμούς. Οι πολίτες είναι φιλικοί και φιλόξενοι με υψηλό βαθμό μόρφωσης και ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο. Στην πόλη λειτουργούν τρία τμήματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η  Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΣΕΦΑΑ), το ΤΕΙ Δομικών Έργων, καθώς και η Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ) του στρατού.

Τα Τρίκαλα, παραδοσιακά, είναι μια πόλη φιλική προς το ποδήλατο λόγω του επίπεδου εδάφους, των στενών δρόμων και των μικρών αποστάσεων, με εκατοντάδες από αυτά να την κατακλύζουν καθημερινά. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν το ποδήλατο σε όλες τις πτυχές της καθημερινότητάς τους όχι μόνο ως τρόπο διασκέδασης ή ως όργανο άθλησης, αλλά και ως βασικό μέσο μετακίνησης. Εκτός από τους ποδηλατόδρομους, τα ποδήλατα έχουν πρόσβαση σε όλους τους δρόμους και τους πεζόδρομους της πόλης ενώ σε πολλά σημεία υπάρχουν ειδικά διαμορφωμένοι χώροι για τη στάθμευσή τους.

Ένας πολύ χαρακτηριστικός τύπος ποδηλάτου που απαντάται στα Τρίκαλα είναι ο παραδοσιακός Ματρακάς. Πρόκειται για ένα μοντέλο αντίκα, που χρησιμοποιήθηκε ευρέως στις δεκαετίες του 50΄ και του 60΄ και στις μέρες μας έγινε ξανά δημοφιλές. Ένας μεγάλος αριθμός τέτοιων ποδηλάτων έχει ανακατασκευαστεί και πλέον κυκλοφορεί στους δρόμους χαρίζοντας στην πόλη λίγη από την αρχοντιά και τη γοητεία του παρελθόντος.

 

 

Διασκέδαση

Γενικά, τα Τρίκαλα είναι μια πόλη με έντονη και ποιοτική νυχτερινή ζωή. Ο κεντρικός πεζόδρομος της Ασκληπιού βρίθει από καλαίσθητες καφετέριες, μπαρ, ζαχαροπλαστεία και ταχυφαγεία. Επίσης, στη συνοικία Μανάβικα, της παλιάς πόλης, βρίσκεται συγκεντρωμένος μεγάλος αριθμός από καφέ και μπαράκια ενώ ακόμη λειτουργούν μεζεδοπωλεία, ταβέρνες και εστιατόρια με τοπική και ξένη κουζίνα. Επιπλέον, η πόλη διαθέτει μουσικές σκηνές με ζωντανή ροκ και έντεχνη μουσική καθώς και μπουζούκια. Τέλος, υπάρχουν τρεις κινηματογράφοι, ο ένας εκ των οποίων θερινός, ο οποίος λειτουργεί στις εγκαταστάσεις του Μύλου Ματσόπουλου.

 

 

Τοπικά προϊόντα

Ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά προϊόντα των Τρικάλων είναι το λουκάνικο με πράσο το οποίο παράγεται, εδώ και πολλές δεκαετίες, σύμφωνα με την πατροπαράδοτη συνταγή των προγόνων. Επίσης, η πόλη φημίζεται για το τσίπουρο, τα τυροκομικά προϊόντα και ειδικά τη φέτα, το χαλβά βουτύρου, τα χειροποίητα ζυμαρικά, τον τραχανά, τα ξύλινα είδη λαϊκής τέχνης και την παραδοσιακή φλοκάτη.

 

Προτάσεις

Διαμονή Φαγητό Διασκέδαση Αγορές Δραστηριότητες